وطن

وا وطنا وا وطنا وا وطن

اين سرود پيش از انقلاب ننگين ملايان گفته شده است
از استاد فرود فولاد وند

ملك پر از درد و بلا كرده اند نمايشي تازه به پا كرده اند
توده ني و خلقي و دزد و چريك جا همه در زير عبا كرده اند
ميهن پرنعمت و آرام را بيخردان، كربلا كرده اند
لب نزند دم بجزاز يك سخن وا وطنا وا وطنا وا وطن


يك طرف اين اثر بس درام غنوده آرام يكي پير خام
سوي دگر، قلدرروي زمين روس هنر پيشه نقش آفرين
معركه گردان دغل انگليس سلاح او بي بي سي بس خبيث
دشمن آرامش ايران من وا وطنا وا وطنا وا وطن


فتنه تاريخ به پا گشته است غرب همه دشمن ما گشته است
روسي و آمريكي و هم انگلي موجب اين جورو جفا گشته است
تحفه ببازار وطن يكسره حيله و نيرنگ و ريا گشته است
كليله را دمنه شده رايزن وا وطنا وا وطنا وا وطن


واي وطن يكسره ويران شده دين سبب قطل دليران شده
مادر بيچاره پريشان شده اهرمن و ديو چه شادان شده
تيغ دغا آيه قران شده غرقه بخون پيكر ايران شده
گريه كن بهر تو يا خويشتن وا وطنا وا وطنا وا وطن


اين نه قيام است كه طفلان كنند مادر بيچاره پريشان كنند
بره خود طعمه گرگان كنند ساخته را سوخته ويران كنند
آنچه خطا است همه آن كنند نوكري دشمن ايران كنند
دور شو اي هم وطن از اهريمن وا وطنا وا وطنا وا وطن


آه كه بازار ستم داغ شده لاغر مزدور و دغل چاق شده
مردك عمامه ني زشت خو صاحب پرونده و بنچاق شد
از ستمش خودرو و ماشين چرخ سوخت موتور، يكسره اوراق شد
بانگ بر آريم تو وما و من وا وطنا وا وطنا وا وطن


اين سخن از من بشنو هموطن تيشه تو بر ريشه ميهن مزن
با تبر جاهلي وبد دلي ريشه آرامش ميهن مكن
بعد كشي بانگ كه اي واي من كشته شد از خنجر من مام من
مرده از اين بي وطني نام من وا وطنا وا وطنا وا وطن